Jonkersbrug Peter Swanborn

Over Het gedicht

Deze ophaalbrug ligt tegenover de Van Nelle fabriek en de Schiegevangenis aan de Delfshavense Schie. De smalle fietsbrug verbindt via het Schie-Schiekanaal, de gebieden Blijdorp en Overschie aan elkaar.  De brug is in opdracht van het Ingenieursbureau Gemeentewerken Rotterdam in 1998 ontworpen door architect Marja Haring. Zij is eveneens de architect van de sierlijke Spaanse Brug een stuk verderop over de Delfshavense Schie.

Hier wordt het eerstvolgende bruggedicht dat aan de fietsbrug, de Jonkersbrug gerealiseerd. Er wordt een gedicht van Peter Swanborn, Hier en nu, uit de bundel Wolkenreparatieatelier (Podium, 2018) in een ontwerp van beeldend kunstenaar Milou van Ham, als bruggedicht uitgevoerd. Het ontwerp van Van Ham is er al. Dat werd door Steunfonds Pictoright mogelijk gemaakt. Voor de uitvoering vindt nog fondsenwerving en vergunningaanvraag plaats.

Voor het bruggedicht aan de Jonkersbrug is samengewerkt met architecte Marja Haring die actief meedacht over de vormgeving van het bruggedicht aan haar brug.

Uitvoering bruggedicht

Voor de uitvoering van een bruggedicht aan de Jonkersbrug is nog geen opdracht gegeven. Wel is er al een ontwerp gemaakt en heeft de Delfshavense bruggenbeheerder in principe toestemming gegeven voor een bruggedicht. Het gaat daarbij hoofdzakelijk om poëzie in de directe omgeving van en aan de brug. De voorbereidingen voor de Jonkersbrug gaan pas verder als er voldoende financiering is voor de uitvoering van de plannen en de juiste toestemmingen zijn verkregen.
De Erasmusstichting Rotterdam en het Prins Bernhard Cultuur fonds Zuid Holland verbonden zich alvast aan deze brug voor een deel van de financiering als de plannen kunnen worden gerealiseerd. Houdt de website in de gaten voor updates.

het gedicht

Hier en nu

Langs de kade blaast een stel ganzeriken mij
de weg op. Verderop zitten twee stadskonijnen
opgesloten in een plantsoen tussen autoverkeer
en mediterrane agaveplanten. Onder luid gejoel

springen kinderen bommetje van de steiger
bij de Jonkersbrug. Een gebouw met oranje
ramen weerkaatst op de glazen fabriek aan
de overkant. Regina uit Rodenrijs, 287 ton

zand en grind, glijdt onverstoorbaar voorbij.
Een jongen in versleten sportkleding spuit
het dek schoon. Moeder staat aan het roer,
kijkt geconcentreerd voor zich uit, heeft

weet van de scherpe bocht bij Overschie.
Het is allemaal gewoon, niets bijzonders.
Toch is het aanwezig. Zo volmaakt als
het alledaagse kan geen wonder zijn.

Peter Swanborn

De dichter Peter Swanborn

Peter Swanborn (1963) werd door de poëziecommissie al in 2017 geselecteerd, deze schreef over zijn selectie:

Peter Swanborn is een dichter van bezwerende gedichten in glasheldere taal en strakke regels. Zijn teksten zijn zorgvuldig gecomponeerd, ieder woord is juist gekozen en staat op de goede plaats. De kracht van zijn gedichten schuilt in de ingehouden vertellende regels. De kunst van het weglaten wordt geraffineerd en behendig beoefend.

In 2018 werd het gedicht Hier en nu gepubliceerd dat door Jiske Foppe van de organiserende stichting Zoek naar Schittering werd gekoppeld aan de Jonkersbrug.
Swanborn debuteerde in 2007 met Bij het zien van zijn lichaam, dat werd genomineerd voor de C. Buddingh’-prijs voor het beste poëziedebuut. In 2009 verscheen Een koud bad, geschreven in opdracht van de Zeeuwse Slibreeks, een bundel over verdronken Zeeuwen die werd genomineerd voor de PZC-publieksprijs. Tot ook ik verwaai, (2009, Podium) een monument voor een dementerende moeder werd genomineerd voor de J.C. Bloem-poëzieprijs. Het huis woont in mij verscheen in 2013, in 2018 gevolgd door Het wolkenreparatieatelier bij uitgeverij Podium, Amsterdam. het werd geplaatst op de longlist voor de Jan Wolkers Prijs 2018. Swanborn publiceerde verder onder meer in De Gids, Tirade, Tortuca, Het Liegend Konijn, Poëziekrant, Septentrion (BE), en diverse Internationale literaire uitgaven.

De ontwerper Milou van Ham

Beeldend kunstenaar Milou van Ham werd gevraagd voor het ontwerp van het bruggedicht. Ze is ervaren in werken met tekst in de openbare ruimte en realiseerde diverse werken met poëzie, waarbij ze vaak met voormalig Dichter des Vaderlands Tsead Bruinja samenwerkte. Op haar website karakteriseert ze haar locatie gebonden kunstwerken als werk waarin

‘taal, communicatie en interactie de basis vormen voor een geïntegreerd beeld in de gegeven context. [….] Ze heeft de stellige overtuiging dat het publieke kunstwerk idealiter de verbeelding stimuleert en een reflectie op de omgeving biedt.’

Dit sloot mooi aan op de visie van de stichting en het geselecteerde gedicht. Zij ontwierp een eigen typografie voor toepassing op de Jonkersbrug.