Jonkersbrug Peter Swanborn

Over Het gedicht

Onthulling bruggedicht

Het bruggedicht aan de Jonkersbrug ‘Hier en nu’ van Peter Swanborn wordt uitgevoerd in een ontwerp van beeldend kunstenaar Milou van Ham. We onthullen het met een mooi muzikaal en poëtisch programma nadat het bruggedicht voltooid is. Daarover volgt nog bericht.

De Erasmusstichting Rotterdam, het Prins BernhardCultuurfonds Zuid Holland, CultuurConcreet, de stichting ter Bevordering van Volkskracht, CityLab010 (2017)  en GEEN POEHA, zaak voor poëzie verbonden zich aan deze brug voor  de financiering. Het ontwerp van Van Ham werd in 2020-2021 door Steunfonds Pictoright mogelijk gemaakt.

———————————————

het gedicht

Hier en nu

Langs de kade blaast een stel ganzeriken mij
de weg op. Verderop zitten twee stadskonijnen
opgesloten in een plantsoen tussen autoverkeer
en mediterrane agaveplanten. Onder luid gejoel

springen kinderen bommetje van de steiger
bij de Jonkersbrug. Een gebouw met oranje
ramen weerkaatst op de glazen fabriek aan
de overkant. Regina uit Rodenrijs, 287 ton

zand en grind, glijdt onverstoorbaar voorbij.
Een jongen in versleten sportkleding spuit
het dek schoon. Moeder staat aan het roer,
kijkt geconcentreerd voor zich uit, heeft

weet van de scherpe bocht bij Overschie.
Het is allemaal gewoon, niets bijzonders.
Toch is het aanwezig. Zo volmaakt als
het alledaagse kan geen wonder zijn.

Peter Swanborn

 Voordracht door Peter Swanborn:

Het gedicht ‘Hier en nu’ verscheen in Het wolkenreparatieatelier in 2018  bij Podium, Amsterdam. Het gaat over een wandeling vanaf de Aelbrechtskade, via de Jonkersbrug, tot aan Overschie. Swanborn bezingt erin de ‘onopvallende stadsnatuur’, hij zegt daar zelf over:

De graspol die zich tussen de stoeptegels tevoorschijn wrikt. De vogels hier achter mijn huis. De meerkoeten bij de Aelbrechtskade. En dan is er een ik-figuur die zich afvraagt wat hij van die natuur kan leren. Hij probeert zijn melancholie te overwinnen door zich te spiegelen aan de veerkracht, de koppigheid, het doorzettingsvermogen van de natuur. In die zin is ook deze bundel een zelfonderzoek. (online Op: platform Gers)

De dichter Peter Swanborn

Peter Swanborn (1963) werd door de poëziecommissie al in 2017 geselecteerd, nog voor verschijnen van ‘Hier en nu’. De commissie schreef over zijn selectie:

Peter Swanborn is een dichter van bezwerende gedichten in glasheldere taal en strakke regels. Zijn teksten zijn zorgvuldig gecomponeerd, ieder woord is juist gekozen en staat op de goede plaats. De kracht van zijn gedichten schuilt in de ingehouden vertellende regels. De kunst van het weglaten wordt geraffineerd en behendig beoefend.

Het gedicht ‘Hier en nu’ werd vervolgens door Jiske Foppe van de organiserende stichting Zoek naar Schittering gekoppeld aan het bruggedicht aan de Jonkersbrug, toen het in 2018 werd gepubliceerd.

Peter Swanborn (1963) is een veelvuldig gepubliceerd en genomineerd dichter die al zijn leven lang in Rotterdam woont. Hij debuteerde in 2007 met Bij het zien van zijn lichaam, (Podium, Amsterdam) dat werd genomineerd voor de C. Buddingh’-prijs voor het beste poëziedebuut. Er volgden nog vier dichtbundels, waarvan Het wolkenreparatieatelier de laatste is. De bundel is zeer goed ontvangen en  werd geplaatst op de longlist voor de Jan Wolkers Prijs 2018. Recensies zijn hier te vinden.

Voorjaar 2022 verscheen zijn debuutroman, Onder het Luchtspoor, over een groep jonge kunstenaars in de jaren 80 van de vorige eeuw. Swanborn publiceerde verder onder meer in De Gids, Tirade, Tortuca, Het Liegend Konijn, Poëziekrant, Septentrion (BE), en diverse internationale literaire uitgaven. Hij is daarnaast poëziedocent bij onder meer de Poetry Academy van Poetry International, bestuurslid van de P.C. Hooftprijs en literair medewerker van de Volkskrant. Meer over Peter Swanborn en diens bibliografie vindt u hier.

De ontwerper Milou van Ham

Beeldend kunstenaar Milou van Ham werd gevraagd voor het ontwerp van het bruggedicht. Ze is ervaren in werken met tekst in de openbare ruimte en realiseerde diverse werken met poëzie, waarbij ze vaak met voormalig Dichter des Vaderlands Tsead Bruinja samenwerkte. Op haar website karakteriseert ze haar locatie gebonden kunstwerken als werk waarin

‘taal, communicatie en interactie de basis vormen voor een geïntegreerd beeld in de gegeven context. [….] Ze heeft de stellige overtuiging dat het publieke kunstwerk idealiter de verbeelding stimuleert en een reflectie op de omgeving biedt.’

Dit sloot mooi aan op de visie van de stichting en het geselecteerde gedicht. Zij ontwierp een eigen lettertype voor toepassing op de Jonkersbrug.

De brug Jonkersbrug

De Jonkersbrug is een ophaalbrug grenzend aan de Delfshavense Schie, tegenover de Van Nelle fabriek en naast de Schiegevangenis in Blijdorp. Het is een samenkomst van verschillende gebieden: de smalle fietsbrug verbindt via het Schie-Schiekanaal, Blijdorp en Overschie aan elkaar. De rechterzijde ligt achter de Schiegevangenis in Noord: de fietsbrug verbindt Noord met de overzijde in Overschie, en je kijkt uit op de Van Nellefabriek en de Spaanse Polder.  Het moet de meest verweg gelegen westelijke brug zijn van het gebied Noord!

De brug is in opdracht van het Ingenieursbureau Gemeentewerken Rotterdam in 1998 ontworpen door architect Marja Haring. Zij is eveneens de architect van de sierlijke Spaanse Brug een stuk verderop over de Delfshavense Schie.

Voor het bruggedicht aan de Jonkersbrug is samengewerkt met de architecte Marja Haring. Zij dacht actief mee over de vormgeving en locatie van het bruggedicht aan haar brug.

De Erasmusstichting Rotterdam, het Prins BernhardCultuurfonds Zuid Holland, CultuurConcreet, de stichting ter Bevordering van Volkskracht, CityLab010 (2017)  en GEEN POEHA, zaak voor poëzie verbonden zich aan deze brug voor  de financiering. Het ontwerp van Van Ham werd in 2020-2021 door Steunfonds Pictoright mogelijk gemaakt.