Pieter de Hoochbrug – Coolhaven

Weet
    je
wat
  jij
moet
doen

Je moet me kussen in het donker
in het donker
Vlakbij waar het water stroomt
en lang ook
Moet je me kussen tot we allebei
naar adem snakken en dan
moet je naar me kijken en mijn hand vastpakken
en iets zeggen dat je hebt gedroomd
en mij daarin een plaatsje geven
en steeds mijn naam uitspreken
en zeggen dat je me altijd zocht maar steeds
de weg kwijtraakte of naar school moest
of je had een baan, vrienden, er was
ineens een feest, je weet toch,
er kwam van alles tussen.
En dan neem je me mee naar het donker
vlakbij waar het water stroomt

Hier dus. Hier moet je me kussen.

Op de onderzijde van de Pieter de Hoochbrug (ter hoogte van Coolhaven nr. 70) is dit gedicht van Ester Naomi Perquin te lezen. Zij  schreef het als stadsdichter van Rotterdam 2011-2012 ter gelegenheid van de ontwikkeling van de vierde locatie van project Coolhavenkade, CHK04.

Het gedicht is ontworpen en gerealiseerd door Angeliek Vermonden (grafisch ontwerpster/buurtbewoner) naar een idee van autonoom kunstenaar/buurtbewoner Edo Rath.

Er waren ooit plannen om het volledige gedicht – als plaquette – ook op een pijlermuur ónder de brug aan te brengen. Onduidelijk is wat daarvan is gekomen.